
Een wonder: er is parkeerruimte!
En we worden gelijk al getrakteerd op een alarmerende kieviet: even later komt er een
pulletje tevoorschijn! Een naderende kat gaat gelukkig een andere kant op.
We wandelen naar de zwarte sterns: die zijn er en ze inspecteren de nestmogelijkheden.
Er zijn veel vlotjes: dus voldoende keus.
Het is wel even wennen aan het veranderd landschap: een groot rietveld is helemaal
gemaaid. Als je over de vlonder naar het scherm loopt: wijds uitzicht.
Maar de blauwborsten zijn gebleven: we horen er een paar en zien er één.
De weilanden langs het fietspad staan geel van het raapzaad, daar vliegen ook
oranjetipjes.
Na de lunch bij de kijkhut splitst de groep zich in tweeën. Twee deelnemers blijven nog
even zitten luisteren naar de vogelgeluiden en genieten van het landschap en lopen
daarna in een rustig tempo terug.
De andere vijf lopen verder over de Zederikkade tot de molen. Tot onze verbazing zien we
hier een visarend vliegen boven het water. Verderop duikt hij naar beneden en vangt een
vis. Met deze vis in zijn poten blijft hij nog een tijdje hoog in de lucht rondcirkelen boven
het open terrein om vervolgens achter de bosschages, waar de purperreigers wonen, te
verdwijnen. Wat een top-waarneming! Vlak voor de molen slaan we links af en gaan
verder over de smalle Molenkade. In polder Achterwetering staan de meidoorns vol in
bloei. We horen de braamsluiter en wat gepruttel van een spotvogel die nog niet op toon
is. Terug op de Boezemweg komen de twee groepen weer samen en lopen we terug naar
de auto’s/fietsen.
De twee anderen genieten in alle rust van de vogelgeluiden, planten, vlinders.
En gelukkig zien we ook de visarend: op grote afstand.
Het viel ons op dat ineens alle zwarte sterns weer even elders waren.
Zo goed dat er op een aantal plekken bankjes staan waar je heerlijk kunt zitten.
Foto: Nelleke Both